ജർമ്മൻ സംഗീതജ്ഞനും പിയാനിസ്റ്റുമായിരുന്നു ലുഡ്വിഗ് വാൻ ബീറ്റോവൻ (17 ഡിസംബർ 1770 - 26 മാർച്ച് 1827). ഓസ്ട്രിയയിലെ വിയന്നയിലാണ് അദ്ദേഹം താമസിക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രീയ സംഗീതത്തിൽ നിന്ന് റൊമാന്റിക് സംഗീത കാലഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തന കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒരു പ്രധാന സംഗീത ഐക്കണായിരുന്നു. ഒരു റൊമാന്റിക് സംഗീത കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പയനിയർ (വെഗ്ബെറിറ്റർ) ആയി കണക്കാക്കാം. നിരവധി സംഗീതജ്ഞരുടെയും സംഗീതജ്ഞരുടെയും പ്രേക്ഷകരുടെയും ഏറ്റവും മികച്ചതും പ്രശസ്തവും സ്വാധീനമുള്ളതുമായ സംഗീതസംവിധായകനായി ബീറ്റോവൻ വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാസ്റ്റർപീസുകളിൽ, സിംഫണി നമ്പർ 2 റീ ചീഫ്, സിംഫണി നമ്പർ 3, മി ചീഫ് (ഹീറോ), ഡി മൈനറിന്റെ (വിധി) സിംഫണി നമ്പർ 5, സിംഫണി നമ്പർ 6 എഫ് മേജർ (രാജ്യം), സിംഫണി ഒരു മേജറിലെ നമ്പർ 7, ഡി മൈനറിലെ സിംഫണി നമ്പർ 9 (സന്തോഷം), പിയാനോയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു, ഫോർ എലിസ്, സോണാറ്റ ബൈ കോട്ട്ഡ് (പത്തേറ്റിക്), മൂൺലൈറ്റ് (മൂൺലൈറ്റ്), ഡോൺ (വാൾഡ്സ്റ്റൈൻ), പാഷൻ (അപ്പാസിയോണാറ്റ). സ്പ്രിംഗ് (സ്പ്രിംഗ്), ക്രെറ്റ്സർ പോലുള്ള വയലിൻ സോണാറ്റകൾ. പിയാനോ കൺസേർട്ടോ നമ്പർ 2, നമ്പർ 3, നമ്പർ 5 ചക്രവർത്തി (ചക്രവർത്തി), വയലിൻ കോൺ കോൺസെർട്ടോ ഡി മേജർ. ഓവർചർ കൊറിയോളൻ, ലിയോനോർ, എഗ്മോണ്ട്. ഒപെറ ഫിഡെലിയോ മുതലായവ. കൊളോണിലെ വോട്ടർമാരുടെ തലസ്ഥാനവും വിശുദ്ധ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗവുമായ ബോണിലാണ് ബീറ്റോവൻ ജനിച്ചത്. ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ തന്റെ സംഗീത കഴിവുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ച അദ്ദേഹത്തെ പിതാവ് ജോഹാൻ വാൻ ബീറ്റോവനും സംഗീതസംവിധായകനും കണ്ടക്ടറുമായ ക്രിസ്റ്റ്യൻ ഗോട്ലോബ് നീഫെ പഠിപ്പിച്ചു. 21-ാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം വിയന്നയിലേക്ക് മാറി, അവിടെ ജോസഫ് ഹെയ്ഡിനൊപ്പം കോമ്പോസിഷൻ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി, ഒരു വെർച്വോ പിയാനിസ്റ്റ് എന്ന ഖ്യാതി നേടി. മരണം വരെ അദ്ദേഹം വിയന്നയിൽ താമസിച്ചു. ഇരുപതുകളുടെ അവസാനത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കേൾവി വഷളാകാൻ തുടങ്ങി, ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന ദശകത്തോടെ അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായും ബധിരനായിരുന്നു. 1811-ൽ അദ്ദേഹം പരസ്യമായി നടത്തുന്നതും അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ഉപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും രചിക്കുന്നത് തുടർന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശംസനീയമായ പല കൃതികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന 15 വർഷങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വന്നത്.
യാതൊരു ഷെഡ്യൂൾ അല്ലെങ്കിൽ ടിക്കറ്റ് ഇപ്പോൾ ഉണ്ട്.
日本、〒108-0071 東京都港区白金台５丁目２１−９ ഭൂപടം